Οι θέσεις του Μάρξ και λοιπών εκπροσώπων του κομμουνισμού περί της ομοφυλοφιλίας.




Μεταφέρουμε την περίφημη επιστολή του Ένγκελς στο Μάρξ (22 Ιουνίου, 1869).
Μάντσεστερ,  22, Ιουνίου, 1869.
Αγαπητέ Μαυριτανέ.
Δεν ξέρω αν ο καιρός σε εσάς είναι τόσο καλός όσο εδώ, αλλά η ημέρα έχει μικρύνει τόσο που πρέπει να ανάβουμε το γκάζι από τις 4 το απόγευμα. Και είναι εκνευριστικό να γράφεις και να διαβάζεις όταν δεν ξέρεις εάν είναι νύχτα ή ημέρα.
Η Τάσι (Ελεανόρα Ένγκελς)  είναι πολύ ευδιάθετη. Σήμερα το πρωΐ όλη η οικογένεια πήγε για ψώνια και αύριο το απόγευμα θέλουν να πάνε στο θέατρο. Διάβασε το Χέρμαν και Δωροθέα (Γκαίτε) με κάποια δυσκολία εξ αιτίας της φλυαρίας αυτού του ειδυλιακού φιλισταίου. Τώρα τις έδωσα τη νεωτέρα Έλντα η οποία περιέχει μερικές καλές ιστορίες. Από την παλαιότερη μπορεί να διαβάσει τα τραγούδια του Σίγκουρντ και της Γκαντρούν. Επίσης παίζει πιάνο με ενεργητικότητα. Επίσης μαζί ξαναδιαβάσαμε αυτό το Δανό τον Kjampeviser.
Ώστε αυτή είναι η επιτυχία  του Γουλιέλμου. Η σερνικοθήλυκη  και η εντελώς θηλυκή πλευρά των Λασσαλιστών ενώθηκαν. Πραγματικά πέτυχε  κάτι το σημαντικό.  Ο Σβάϊτσερ φυσικά και θα επανεκλεγεί αν σκεφθεί κανείς τη βιασύνη με την οποία έγινε η δουλειά –και για μία ακόμη φορά θα γίνει ο εκλεκτός της γενικής προσπάθειας για απελευθέρωση. Ο Γουλιέλμος κρατάει μία έντονη σιωπή γι αυτό το γεγονός.

Το Ουρανιοειδές βιβλίο (λογοπαίγνιο Uranus/youranus)που μου  έστειλες είναι ένα πολύ περίεργο κατασκεύασμα. Περιέχει πολύ ανώμαλες αποκαλύψεις.Οι παιδεραστές έχουν αρχίσει να μετριούνται μεταξύ τους και ανακάλυψαν ότι είναι δύναμη στο κράτος. Το μόνο που τους λείπει είναι η οργάνωση αλλά σύμφωνα με αυτή την πηγή υπάρχει ήδη  κρυφά. Και φυσικά μιας που έχουν ανθρώπους σε όλα τα παλιά και ακόμα και στα καινούργια κόμματα από τον  Ρόσινγκ έως τον Σβάϊτσερ , δεν μπορεί παρά να νικήσουν. Το σύνθημα θα είναι τώρα «Guerreauxcons,paixaustrousdecul ( πόλεμος στα αιδοία ειρήνη στις κωλο……..) . Εσύ και εγώ είμαστε τυχεροί που λόγω ηλικίας δεν έχουμε φόβο να πληρώσουμε σε είδος τους νικητές. Αλλά οι νέοι!  Παρεπιμπτόντως μονάχα στη Γερμανία ένας τύπος σαν αυτόν θα μπορούσε να εμφανισθεί δημόσια να κάνει αυτές τις αισχρότητες θεωρία και να πεί «περάστε». Δυστυχώς ακόμα δεν έχει βρεί το θάρρος να δηλώσει δημόσια ότι είναι «τοιούτος» και για τα μάτια του κόσμου πρέπει να λειτουργεί από μπροστά» αν όχι «να μπαίνει από μπροστά» όπως είπε κάποτε κατά λάθος. Περιμένει  μέχρι να ισχύσει ο νέος Ποινικός κώδικας της Βόρειας Γερμανίας που αναγνωρίζει τα droitsdecul(δικαιώματα  της κωλο……..) για να λειτουργήσει ανοικτά.  Τότε τα πράγματα θα γίνουν δύσκολα για τους φουκαριάδες σαν εμάς που πάμε από μπροστά και έχουμε μία παιδιάστικη μανία με τις γυναίκες. Αν μπορεί να χρησιμεύσει για κάτι ο Σβάϊτσερ θα ήταν να μάθει από το συγκεκριμένο κύριο λεπτομέρειες για τους παιδεραστές σε υψηλές θέσεις. Κάτι που δεν πρέπει να είναι  δύσκολο μια που είναι δικός τους.
Στο τέλος της εβδομάδας ο Σόρλεμμερ  θα πάει στη  Γερμανία μέσω Γκρίμπσυ και Ρόττερνταμ.
Οι απεργίες στα εργοστάσια βαμβακιού σταμάτησαν σήμερα το πρωΐ όταν έφυγαν οι τύποι του Όλνχαμ. Έτσι  η υπερπαραγωγή δεν συναντά πλέον κανένα εμπόδιο.
Τέλος.Χαιρετισμούς.
Δικός σου.
Φ.Ε.
Δεν είναι δυνατόν να εισχωρήσει κανείς στο νού και στο μυαλό ενός ανθρώπου απλά  μέσα από μία επιστολή. Όμως στο  βαθμό στον οποίο η σαφήνεια των εκφράσεων μας πείθει για τις προθέσεις θα αποτολμήσουμε να ισχυρισθούμε ότι μάλλον ο Μάρξ και ο Ένγκελς δεν έτρεφαν και τα καλλίτερα των συναισθημάτων προς  τους ομοφυλοφίλους. Οι φράσεις της επιστολής είναι ξεκάθαρες: «σε εμάς  που έχουμε μία παιδιάστικη μανία με τις γυναίκες». Μέσα από αυτή τη διατύπωση ο φιλόσοφος του επιστημονικού σοσιαλισμού υπονοεί ότι η σεξουαλική χαρά του άνδρα αποκτά ολοκληρωμένο ηδονιστικό περιεχόμενο (πνευματικό και ψυχικό και σωματικό) όταν απευθύνεται σε γυναίκες. Επίσης και η παρακάτω επαναλαμβανομένη φράση του «δικαιώματα της κωλο…..» φανερώνει μία μορφή  «απαξίωσης» για τους ανθρώπους οι οποίοι δεν επιθυμούν ως άνδρες άτομα του  ετέρου φύλου.
Μελετώντας τη διαλεκτική του ιστορικού υλισμού (την οποία ο Μάρξ υπερηφανεύθηκε ότι ανεκάλυψε) διαβάζουμε τα εξής από το βιβλίο του Μαρκούζε «Λόγος και Επανάσταση»: «Η διαλεκτική είναι μία διαδικασία μέσα σε ένα κόσμο όπου ο τρόπος ύπαρξης των ανθρώπων και των πραγμάτων είναι καμωμένος από αντιθετικές σχέσεις , έτσι που κάθε επιμέρους περιεχόμενο να μπορεί  να ανελιχθεί μονάχα περνώντας στο αντίθετό του. Το δεύτερο είναι συμπληρωματικό τμήμα του πρώτου και όλο το περιεχόμενο είναι το σύνολο όλων των αντιθετικών σχέσεων που υπάρχουν σε αυτό. Λογικά η διαλεκτική αρχίζει από εκεί όπου η ανθρώπινη νόηση δείχνει ανίκανη να συλλάβει επαρκώς κάτι από τις δεδομένες ποιοτικές ή ποσοτικές μορφές της.  Η δεδομένη ποιότητα ή ποσότητα εμφανίζεται σαν μία άρνηση του πράγματος που κατέχει αυτήν την ποιότητα ή την ποσότητα».
Η σχέση του άρρενος με το θήλυ είναι μία αντιθετική σχέση η οποία παράγει ζωή, πολιτισμό, αξίες, συναισθήματα και σκέψεις. Αυτό το περιεχόμενο των  ετεροφυλοφιλικών σχέσεων- σύμφωνα πάντα με τον ιδρυτή του διαλεκτικού υλισμού (Καρόλου Μάρξ)-είναι καθοριστικό για την ευδαιμονία του μαρξικού κόσμου. Η σχέση του άρρενος με το θήλυ ξεπερνά το νοητικό επίπεδο και προχωρεί ως σύνθεση και σύνδεση των αντιθέτων στην πλέον δημιουργικότητά της. Μετατρέπει την ποιότητα σε ποσότητα και αντιστρόφως, τα παιδιά , η ανανέωση του ανθρωπίνου γένους, οι ιδέες και τα συναισθήματα χαράς, είναι η ποιότητα και η ποσότητα του διαλεκτικού μοντέλου όταν αυτό εφαρμόζεται στα ετεροφυλόφιλα ζεύγη, η τελική πλησμονή και πλήρωση μέσα από την ένωση των αντιθέτων.
Σε κάθε περίπτωση θα  μπορούσαμε να επεκτείνουμε το βασικό μαρξικό δόγμα της αλλοτροίωσης και στο θέμα της σεξουαλικής απελευθέρωσης και επανάστασης. Ο Μάρξ θεωρεί ότι η καπιταλιστική ανέχεια και απανθρωπιά σπρώχνει τους  εργάτες –προλεταρίους σε  «άλλες»  σεξουαλικές συμπεριφορές προκειμένου να επιβιώσουν αυτοί/ές και οι οικογένειές τους. Ειδικά στο δεύτερο τόμο του κεφαλαίου ο  Μάρξ περιγράφει με τον πλέον σκαιό τρόπο την αναγκαστική εξαθλίωση κα σεξουαλική των εργατών προκειμένου αυτοί να συμπληρώσουν το ευτελές ποσό που λαμβάνουν ως μισθό.Άρα η καπιταλιστική τακτική οι άνθρωποι να εξωτερικεύουν πάθη και να αλλοτροιώνονται από αυτά προκειμένου να επιβιώσουν καταδικάζεται από τον ιδρυτή του επιστημονικού κομμουνισμού, ο οποίος πιστεύει ότι μέσα στην υγιά κοινότητα των προλεταρίων θα πρέπει να προβάλλονται εκείνες οι  συμπεριφορές οι οποίες προάγουν την κοινότητα.
Επί Στάλιν και με το διάταγμα της 17ης Δεκεμβρίου 1933 αλλά και με το νόμο της 7ης Μαρτίου 1934,η ομοφυλοφιλία κατέστη ποινικό αδίκημα. Κανείς βέβαια δεν μπορεί να γνωρίζει τους  βαθυτέρους λόγους οι οποίοι επέδρασαν στο νού των σοβιετικών ιθυνόντων αλλά σίγουρα ήταν μέρος της γενικής κατασταλτικής και ελεγκτικής τακτικής του σοβιετικού καθεστώτος.Tα αντίστοιχα ποινικά άρθρα παρενεβλήθησαν στους ποινικούς κώδικες όλων των σοβιετικών «δημοκρατιών» , μάλιστα σύμφωνα με το άρθρο 121  του ομοσπονδιακού ποινικού κώδικα η ομοφυλοφιλία ετιμωρείτο με φυλάκιση έως  5 ετών σύμφωνα μάλιστα  με συγκεκριμένα υποάρθρα σε περιπτώσεις άσκησης βίας ή  χρήσης απειλής και βίας , εκμετάλλευσης , σχέσης εξάρτησης ή σε θέματα αποπλάνησης ανηλίκου , η φυλάκιση έφθανε έως και τα 8 χρόνια.  Η δικαιολόγηση από επίσημα χείλη επήλθε τον Ιανουάριο του 1936 από τον NikolaiKrylenko(κομισσάριος του λαού για θέματα δικαιοσύνης) ο οποίος δήλωσε ότι η ομοφυλοφιλία συνιστά προϊόν παρακμής των ταξικών εκμεταλλευτών . Επίσης σε μία δημοκρατική κοινωνία θεμελιωμένη επάνω σε υγιείς αρχές δεν υπάρχουν θέσεις για αυτές τις συμπεριφορές. Οι σοβιετικές ιατρικές και νομικές αρχές αργότερα περιέγραψαν την ομοφυλοφιλία ως εκδήλωση της ηθικής παρακμής της αστικής τάξης. Ο ακριβής αριθμός προσώπων οι οποίοι διώχθηκαν με βάση το άρθρο 121 παραμένει άγνωστος, εικοτολογείται περίπου ένας αριθμός της τάξεως των 1000 ατόμων ετησίως.
Κατά τη διάρκεια της «βασιλείας»  του ζεύγους Τσαουσέσκου στη Ρουμανία και συγκεκριμένα το 1968   η ομοφυλοφιλία χαρακτηρίσθηκε ως παράνομη. Κατά τη διάρκεια  της «βασιλείας» του Τσαουσέσκου  η επίσημη  κυβέρνηση δίωκε τα ζευγάρια του ιδίου φύλου. Υπήρχαν και θεσπισμένες σχετικές καταδίκες σε ποινές φυλάκισης. Σύμφωνα με έκθεση η οποία συντάχθηκε από το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων δικαιωμάτων το καθεστώς Τσαουσέσκου χρησιμοποίησε τους νόμους που εψήφισε κατά των ομοφυλοφίλων προκειμένου και πέρα από αυτά τα άτομα να χρησιμοποιήσει τους σχετικούς νόμους προς δίωξη γενικά αντιφρονούντων (τους οποίους εισήγαγε στους σχετικούς νόμους περί των ομοφυλοφίλων). Από μετέπειτα μαρτυρίες Ρουμάνων ομοφυλοφίλων αναδεικνύεται το γεγονός ότι υπήρχε φυλακή 5 χρόνων για τους  Ρουμάνους ομοφυλοφίλους επί καθεστώτος Τσαουσέσκου.
Ας σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι οι Πολωνοί, οι Τσέχοι οι Βούλγαροι και οι Ούγγροι (χώρες όπου είχε επιβληθεί το Σοβιετικό καθεστώς) μόλις κατηργήθη ο κομμουνισμός αποποινικοποίησαν την ομοφυλοφιλία. Ο Μπορίς Γιέλτσιν κατήργησε τα επίμαχα άρθρα που ποινικοποιούσαν την ομοφυλοφιλία το 1992. Παρά ταύτα η Ρουμανία αύξησε την ποινή έως 7 χρόνια, τελικά κατήργησε τις σχετικές διατάξεις  το 2001. Αυτό συνέβη προκειμένου όλες αυτές οι χώρες να εισέλθουν στην ΕΕ και στο Νάτο.
Βασίλειος Μακρυπούλιας, δρ.φιλοσοφίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

H πρόσφατη ανάρτηση.

Ποιά ήταν η θρυλική Μ.Ο.Μ.Α;  Πατήσθε στο σύνδεσμο.

Δημοφιλείς αναρτήσεις.