Περί εργασίας.


Η αποκοπή της εργατικής τάξεως από τον Εθνικό της προσδιορισμό ήταν ιδιαιτέρως καταστροφική. Οι εργάτες από τον διαχωρισμό ακόμη της Πλατωνικής Πολιτείας , ενταγμένοι στο Εθνικό Πολιτειακό σύστημα αναπνέουν με τις ιδέες της Πόλης και προσφέρουν σε σχέση με τους Άλλους. Είναι εξόχως κοινωνικά όντα , η εργασία είναι συντήρηση, μόχθος, προσφορά, εξωτερίκευση του ανθρωπίνου δημιουργικού τρόπου. Αυτό το οποίο δεν υπελόγισε παντελώς λανθασμένα ο Μάρξ είναι το ότι η εργασία είναι η βαθυτέρα θεϊκή συνδημιουργία του Ανθρώπου σύμφωνα με τη Χαϊντεγγεριανή άποψη ότι η εργασία αποκαλύπτει τρόπους του Είναι. Το λεγόμενο άπατρι και ανέστιο προλετάριο χάνει τον Εθνικό του προσδιορισμό και αποκομμένο από αυτόν τον βαθύτατο προσδιορισμό στρέφεται στην πλέον αυτοεγωϊστική αυτοεπιβίωση, συνεχώς επιζητεί, διαλύει τον εθνικό ιστό και στρέφεται κατά εσωτερικών εχθρών, αν και η ευτυχισμένη πόλη ευτυχεί και τους εργάτες.
Το τελευταίιο στάδιο είναι το σημερινό. Αποκομμένο το προλεταριάτο από τον ποιμένα του Έθνους γίνεται εύκολη βορά του εξουσιαστικού λύκου διότι η εργασία πλέον δεν είναι συνδημιουργία αλλά ελεγχομένη διαδικασία η οποία γίνεται μέσα σε ένα ελεγχόμενο και καθοδηγούμενο οικονομικό προτσές. Ο εργάτης χάνοντας τον εθνικό του προσδιορισμό εξαρτάται από τους δήθεν ελευθερωτές του οι οποίοι βέβαια δεν τον εντάσσουν σε μία νέα πατρίδα. Αφού δεν πιστεύουν σε πατρίδα. Πώς ο Μάρξ ομίλησε για διεθνιστική πατρίδα αφ΄ης στιγμής δεν πίστευε σε πατρίδες; Οι δήθεν ελευθερωτές τον αποκομμένο εργάτη τον ελέγχουν πλήρως, ελέγχουν κάτι που ποτέ πάλι δεν κατάφεραν. Τον βιομηχανικό παραγωγικό πληθυσμό. Ελέγχουν τον κόσμο. Δεν μπορούσαν να ελέγξουν τους αγρότες και τους γεωργούς (γι αυτό δεν τους έβαλε στο σύστημά του ο παμπόνηρος Μάρξ.). Δίδοντας το τυράκι της προλεταριακής απελευθέρωσης ο συνδημιουργός της σημερινής εξουσίας Κάρολος Μάρξ ώθησε στον κόσμο στην βιομηχανική απομόνωση της πόλης της εξαρτωμένης αντιφυσικής εργασίας. Εκεί τους βρήκε τους εργάτες η εξουσία αποκομμένους από κάθε ιστό και πλέον ελέγχει την παγκόσμια παραγωγή και το παγκόσμιο χρήμα. Ο εργάτης έχασε τις αλυσίδες του διότι αλυσιδέθηκε στο νέο life style της τηλεόρασης και του υπολογιστή , αυτές οι νέες αλυσίδες είναι διαφορετικές από τις παλαιές. Είναι γλυκές και αόρατες, όταν τις καταλάβεις είναι πλέον αργά.

H πρόσφατη ανάρτηση.

Καλεντερίδης: Η πατσαβούρα της Συμφωνίας των Πρεσπών και η εντολή Μέρκελ σε Τσίπρα: «Πάρε συντάξεις, δώσε…»

16/11/2018   pitsiriki1 Είναι τραγικό να βλέπεις τους Σκοπιανούς να εξευτελίζουν τη χώρα σου. Όταν υπογραφόταν η επαίσχυντη και προ...

Δημοφιλείς αναρτήσεις.