H Aνάσταση του Κυρίου από καθαρά φιλοσοφικό πρίσμα.




Μάλλον καλά τα είπε ο Αλκιδάμας.Ο άνθρωπος πεθαίνει διότι δεν μπορεί να ενώσει τη θεωρητική αρχή του με το βιωματικό τέλος του, όλα γίνονται εν απουσία του, γεννάται χωρίς τη θέλησή του και πεθαίνει χωρίς κανείς να τον ερωτήσει. Από τα πανάρχαια χρόνια, από τον Όσιρι έως την Ίσιδα, το Διόνυσο έως τον Ακληπιό και τον Ιπποκράτη, ο άνθρωπος προσπάθησε να σμικρύνει το χάσμα ανάμεσα στο χθές και στο αύριο, ανάμεσα σε όσα δεν  γνωρίζουμε αλλά θα πάθουμε και σε όσα θα βιώσουμε και δεν θα μπορέσουμε να ελέγξουμε. 
Η  Ανάσταση του Ιησού σηματοδοτεί την επανένωση της αρχής  και του τέλους του Ανθρώπου,  κάποιοι θα το έλεγαν τελεία αυτοσυνειδητοποίηση, κάποιοι άλλοι τέλειο βύθισμα στις δυνάμεις του Είναι και τελεία ικανότητα χρήσης τους. Ο Αναστάς Ιησούς είναι ο  Τέλειος Άνθρωπος υπό την έννοια ότι δραστηριοποίησε όλες του τις δυνάμεις και με αυτό τον τρόπο έστρωσε όλες τις γέφυρες ελέγχοντας αυτοβούλως το πέρασμα από τη ζωή διά του θανάτου στο Είναι. Αποτελεί μάλιστα λύση σε όσα ο Κάντ πρόβαλε ως θεμελιώδη ερωτήματα της φιλοσοφίας, ο Ιησούς μέσα από την τελεία αυτογνώση του αφέθηκε στο όλον, είχε τη βούλης να βαδίσει μέσα από την αθάνατο βούλησή του προς το Είναι, δεν έπεσεσε κανένα θάνατο διότι συνεχώς ήλεγξε τα πάντα των δυνάμεών του. Ο Ιησούς απαντά στους σοφιστές και στο Σωκράτη ενώνοντας την Αρχή με το Τέλος, η Αρχή που μας κινεί ενυπάρχει, εάν καθολικά την αυτογνωρίσουμε τότε την εξαντλούμε έως Τέλους πρίν την Οντολογική Αποκατάσταση.

Το όλο σκηνικό της  Σταύρωσης από φιλοσοφικής απόψεως είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Ο Κύριος σταυρώθηκε και εδώ δεν μπορούμε να μην θυμηθούυμε ότι ο Εμπεδοκλής αφέθηκε στα τέσσαρα στοιχεία του Όλου(γή-αέρα-πύρ-ύδωρ) μέσα από την τελεία κάθετη και οριζόντια επικοινωνία επί της γης και του ουρανού. Το κάθετο ξύλο του Σταυρού είναι ο αήρ και το πύρ( η τελεία επικοινωνία με τον ουρανό) το οριζόντιο ξύλο (ύδωρ και γή) η ολοκληρωμένη επικοινωνία αγάπης με τον περιβάλλοντα έμψυχο και άψυχο κόσμο. Ο Κύριος είπε το περιφημότατο: «άφες αυτοίς Κυριε, ού γαρ οίδασι τι ποιούσι». Συζητούμε για την εν στιγμή οντολογική ένωση  του  Όλου στο νού του Ανωτέρου Ανθρώπου Ιησού, ο οποίος διαβλέπει ότι όλα Είναι έστω και αν το Ωδε-Είναι λησμονεί για λίγο τη μέριμνα.
To πλέον όμως σημαντικό στοιχείο της Σταύρωσης του Ιησού είναι η περίφημη φράση «αφήκε το Πνεύμα του». Όμως γνωρίζουμε ότι ο Ιησούς ποτέ δεν απέθανε (έτρεξε από τη πληγή αίμα και ύδωρ δείγμα ζωής). Άρα ο Ιησούς –ειδικά από τον Αριστοτέλη και μετά-επανατοποθετεί την έννοια της Ουσίας. Η ουσία δεν είναι απλά η μίξη της μορφής και της ύλης. Είναι ο τρίτος παράγων το πνεύμα του Όντος που ενυπάρχει στον κάθε άνθρωπο  ώστε είτε εντός είτε εκτός σώματος ελέγχει τη  ζωή του εμψύχου  όντος.Άρα –στα πλαίσια του  πιο επιθετικού σολιπσισμού- ο Ιησούς  άφησε τη  λύση της Πλατωνικής και Αριστοτελικής αναζήτησης  (όσον αφορά το εξωτερικό μέρος διότι κατά εσωτερικό τρόπο επιστροφής του Ατόμου μυστικά στο Έν το  έλυσε ο Πλωτίνος) . Το πνεύμα που ενυπάρχει στον άνθρωπο είναι το Είναι όταν δραστηριοποιηθεί πλήρως εν τω Όντι με πρίσμα το Άπειρο, μέσα από την ταύτιση της Αρχής και του  Τέλους, της θεωρίας και της πράξης.Αφ΄ής στιγμής  το πνεύμα ελέγχει τα πάντα δεν έχει σημασία εάν είναι  εντός του σώματος ήεκτός. Άρα καταργείται η ουσιολογία του Αριστοτέλους διότι αυτό το πνεύμα καθ΄εαυτό το ικανό  για όλα είναι η ουσία διότι και η ύλη του σώματος είναι μία προέκτασή του την οποία είτε εν αυτή είτε εκτός αυτής την ελέγχει.
Η  Ανάσταση του Ιησού επίσης ολοκληρώνει την Ηρακλείτεια κάθοδο.  Ο Άνθρωπος μετά από αυτή την προσωπική εμπειρία δεν μπορεί να ελπίζει σε κάτι άλλο στην πορεία από το Πνεύμα έως τον Άνθρωπο. Τώρα αρχίζει η άνοδος. Η γιγάντωση της επιστήμης και της τεχνολογίας φανερώνει ότι πλέον ο άνθρωπος προσπαθεί να ελέγξει την Ύλη διότι θεωρεί ότι αυτή ως μεταλλαγμένο πνεύμα  μπορεί να του προσφέρει  καλά και  αγαθά στη ζωή του. Θεωρεί ότι μέσα στην ύλη και στη γή κατέβηκε πλήρως ο θεός, με τηνεπιστήμη και την τενολογία και διά του πρακτικού λόγου προσπαθεί να  ανακαλύψει και να βιώσει τοντρόπο της ύλης , κάνοντάς τον δικό του τρόπο, έως τη στιγμή που θα φτιάξει άνθρωπο στο εργαστήριο. Αυτή την στιγμή δεν θα την αντέξει ο άνθρωπος και θα ενεργοποιήσει τη μηλιά, μόνο που  τώρα ο Αδάμ και η Εύα αντίστροφα θα εξορίσουν το θεό από τη γή προς τον ουρανό. Το μήλο θα είναι η παντοιότροπη εκπύρωση  αυτού του κόσμου, η πλήρης απώλεια του αέρος και του  αιθέρος που τον κινεί, ο πνευματικός θάνατος θα σημάνει ότι χωρίς το πνεύμα η ύλη θα επιστρέψει στην αρχέγονο αέρινη  κατάστασή της. Η πυρηνική ή άλλη καταστροφή θα είναι μόνο μία από τις πολλές πνευματικές θανατώσεις αυτού του κόσμου, η πλήρης  απώλεια της πνευματικής ενέργειεας θα έλθει από όλα τα σημεία ενέργειας του σημερινού κόσμου.
Το μεγάλο πρόβλημα μετά την Ανάσταση  του Ιησού είναι άλλο. Γιατί ο κόσμος δεν αγιοποιήθηκε;Η απάντηση είναι απλή αλλά τραγική. Μάλλον λίγοι κατάλαβαν το παιχνίδι του καλού και του κακού στο χριστιανισμό ανάμεσα στον κόσμο εδώ και στον κόσμο της Βασιλείας του Ουρανού. Δεν πρέπει όλοι να είναι καλοί, διότι χωρίς το κακό δεν θα υφίσταται η πνευματική άνοδος. Όπως είπαμε μετά την Ανάσταση του Ιησού ευρισκόμαστε στην πνευματική άνοδο προς τον κόσμο του Είναι. Αυτοί οι οποίοι θα υπάγουν στον κόσμο αυτό θα προχωρούν από την ύλη προς το πνεύμα. Θα είναι οι εκλεκτοί. Οι πολλοί οι βυθισμένοι στην ύλη θα καίγονται ώστε να φωτίζεται ο πνευματικός δρόμος των φωτισμένων προς τον Ουρανό. Γι αυτό εξάλλου σήμερα έχουν πληθύνει οι άνθρωποι που καίγονται-χωρίς να το καταλαβαίνουν- μέσα στην ύλη. Βέβαια δεν γνωρίζουν και την τεραστία οντολογική προσφορά τους.
Βασίλειος Μακρυπούλιας, δρ.φιλοσοφίας.

H πρόσφατη ανάρτηση.

Καλεντερίδης: Η πατσαβούρα της Συμφωνίας των Πρεσπών και η εντολή Μέρκελ σε Τσίπρα: «Πάρε συντάξεις, δώσε…»

16/11/2018   pitsiriki1 Είναι τραγικό να βλέπεις τους Σκοπιανούς να εξευτελίζουν τη χώρα σου. Όταν υπογραφόταν η επαίσχυντη και προ...

Δημοφιλείς αναρτήσεις.