Τα Χριστούγεννα του 1822 στο Μεσολόγγι.


Βρισκόμαστε στα 1822. Οι Τούρκοι –δεκάδες χιλιάδες – με αρχηγό τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιουταχή, προσπαθούν με κάθε τρόπο να καταβάλουν το Μεσολόγγι. Το σύνολο των δυνάμεων των Μεσολλογιτών που ανθίστανται δεν θα πρέπει να ξεπερνά τους 900 με 1000 άνδρες.
Ήδη είχε μπεί ο τρίτος μήνας της πολιορκίας, οι Τούρκοι είχαν αρχίσει να κουράζονται και μάλλον να απογοητεύονται. Υπήρχαν και πολλοί λόγοι γι αυτό. Οι ασθένειες στο στρατόπεδό  τους θέριζαν, οι μισθοί καθυστερούσαν. Επίσης οργανωμένες ομάδες κλεφτών είχαν αρχίσει ενάντια στους πολιορκητές τον αγαπημένο τους και τόσο αποτελεσματικό κλεφτοπόλεμο. Από την άλλη πλευρά και πάλι συνέβαιναν οι τόσο πράγματι συνηθισμένες διαμάχες και  διαφωνίες ανάμεσα σε Τούρκους και Αλβανούς αξιωματικούς.
Η μόνη λύση η οποία είχε πλέον απομείνει στο στράτευμα των πολιορκητών ήταν  αυτή της νυχτερινής και αιφνιδιαστικής επίθεσης στο στρατόπεδο των εξαθλιωμένων Μεσολογγιτών. Όπως είναι γνωστό στην εποχή του 1821 οι νυχτερινές επιθέσεις ήταν κάτι το δύσκολο,επικίνδυνο και σχεδόν ακατόρθωτο. Φώς δεν υπήρχε, προβολείς το ίδιο, παρόμοια μέσα δεν είχαν ανακαλυφθεί (φωτοβολίδες νυχτός). Ήταν πολύ δύσκολος ο συντονισμός των στρατιωτικών τμημάτων μέσα στο  νυχτερινό σκοτάδι. Φαίνεται όμως ότι οι Τούρκοι στατηγοί δεν είχαν άλλη λύση. Αποφάσισαν τη νυχτερινή επίθεση μήπως επιτέλους καταφέρουν να καταλάβουν το νευραλγικό Μεσολόγγι.
Οι Τούρκοι γνώριζαν τη σημασία της εορτής των Χριστουγέννων για τους Έλληνες. Ήξεραν ότι οι Έλληνες πάνω από όλα θέτουν την πίστη τους και τα ιερά τους, ως εκ τούτου σχεδίασαν την επίθεση  την παραμονή των Χριστουγέννων με το σκεπτικό ότι οι πολιορκημένοι θα ευρίσκονταν στην Εκκλησία. Πράγματι ιστορικώς συζητείται ότι το Μεσολόγγι θα μπορούσε να είχε καταληφθεί από αυτή την πρώτη πολιορκία εάν οι πολιορκημένοι δεν είχαν πληροφορηθεί τα σχέδια αυτά των Τούρκων.
Ο σωτήρας των Μεσολογγιτών, ο νέος αμνός πράγματι του Θεού, ο νέος αίρων τας αμαρτίας του κόσμου, ήταν ο Γιάννης Γούναρης. Αυτός απέδειξε ότι το πνεύμα των Χριστουγέννων υπάρχει σε όλους, η έννοια της αγάπης και της θυσίας.  Για όσα πιστεύει και υπερασπίζεται κανείς.
Αυτός ήταν κυνηγός του Ομέρ Βρυώνη και ακολουθούσε υποχρεωτικά τον τουρκικό στρατό γιατί οι Τούρκοι κρατούσαν ως ομήρους όλη του την οικογένεια στην  Άρτα, σύμφωνα με την προσφιλή τακτική εκείνης της ιστορικής περιόδου. Ο Γούναρης  άκουσε και πληροφορήθηκε για τη νυχτερινή επίθεση. Εννοείται όμως ότι εάν ομιλούσε και οι Τούρκοι το ανακάλυπταν οι δικοί του όλοι θα εδολοφονούντο. Όπως όμως παραδίδεται στιγμή δεν εδίστασε. Προφασιζόμενος ότι πηγαίνει σε κυνήγι προχώρησε προς τους Μεσολογγίτες  τους οποίους και πλήρως  ενημέρωσε  για τη νυχτερινή  επίθεση.
Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ο επικεφαλής των Μεσολογγιτών, σωστά προέβλεψε ότι οι Τούρκοι θα εξαπέλυαν τη νυχτερινή τους επίθεση  στο ανατολικό τμήμα, διότι αυτή ήταν η πλέον  αδύναμη. Οι Έλληνες ενίσχυσαν με κάθε μέσο την πλευρά αυτή και περίμεναν. Τα Χριστούγεννα ήταν χαρά στον ουρανό και αγώνας στη γή. Σε λίγο όμως όλη η  επουράνιος χαρά θα πλημμύριζε τους πολιορκημένους. Όσοι δεν μπορούσαν να πολεμήσουν, είχαν διαταχθεί να προχωρήσουν τη νύχτα των Χριστουγέννων προς την Εκκλησία, να προκαλέσουν μάλιστα μεγάλη φασαρία και θόρυβο ώστε οι Τούρκοι να θεωρήσουν ότι όλοι οι Μεσολογγίτες ευρίσκονταν στις Εκκλησίες. Όπερ και εγένετο.
Οχτακόσιοι περίπου Τουρκαλβανοί επιτέθηκαν τη νύχτα αιφνιδιαστικά(θεωρούσαν) στην ανατολική πλευρά της πόλης, αλλά προς μεγάλη τους έκπληξη συνάντησαν σθεναρή αντίσταση. Ήταν τόσο επιτυχημένος ο αιφνιδιασμός των Μεσολογγιτών ώστε ενώ οι πολιορκημένοι έχασαν ελάχιστους άνδρες οι απώλειες των Τούρκων ξεπερνούσαν τους 500 άνδρες. Ο Γιάννης Γούναρης έχασε όλη του την οικογένεια. Οι Τούρκοι θυσίασαν όλους τους οικείους του στην Άρτα όπου και τους κρατούσαν  ως ομήρους.
Το όλο γεγονός, αποαθανατίσθηκε εις τον  Εθνικό Ύμνο,όπου ο Διονύσιος  Σολωμός γράφει:
«Πήγες εις το Μεσολόγγι
την ημέρα του  Χριστού
Μέρα που  άνθισαν οι λόγγοι
για το τέκνο του Θεού».
Πράγματι τα Χριστούγεννα όπως και κάθε εορτή είναι δύναμη και βούληση. Χαράς αλλά και θυσίας. Ευδαιμονίας αλλά και προσφοράς.Είναι φανέρωση του πραγματικού μας εαυτού.

Βασίλειος Μακρυπούλιας, δρ.φιλοσοφίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

H πρόσφατη ανάρτηση.

Eξαιρετική προσέγγιση.

Διαχρονικός λόγος.  Πατήσθε επάνω στον τίτλο.

Δημοφιλείς αναρτήσεις.