Κρυφό σχολειό.Ευτυχώς που υπήρξε.



Είναι πλέον έθιμο,την παραμονή των μεγάλων εθνικών και θρησκευτικών εορτών οι «αμόρφωτοι μορφωμένοι»να κάνουν την Ηροστράτειο παρουσία τους αισθητή.Όχι δημιουργικά-διότι αυτό θα απεδείκνυε την αμετανόητη ένδειά τους σε συλλογισμούς και επιχειρήματα-αλλά καταστροφικά,ως άλλοι Νέρωνες προσπαθούν να καύσουν αυτά που σεβάσθηκαν αιώνες.Μία εστία της απίστευτης ιστορικής παραχάραξης που επιχειρούν οι «μορφωμένοι αμόρφωτοι»είναι και η χρυσή για το έθνος εστία των κρυφών σχολείων,την οποία προσπαθούν να αποσβέσουν.Όμως ό,τι σύμφωνα με τον Ηράκλειτο είναι «αεί καιόμενον»δεν «αποσβέννυται»ποτέ.
Αλλά ας βάλουμε μία σειρά σε αυτά που θέλουμε να πούμε.Ασχολούμαστε λοιπόν με το «κρυφό σχολειό».Τι αντιπροσωπεύει αυτός ο όρος;Αντιπροσωπεύει μία ιδέα και μία πρακτική.Η ιδέα είναι ότι στα χρόνια που έδρασαν αυτά τα σχολεία η γνώση πέρασε μέσα από φωτισμένους δασκάλους σε νέους που ήθελαν τη γνώση και το φωτισμό για να βοηθήσουν την ιστορική συνέχεια του έθνους τους.Η πρακτική είναι ότι επειδή η Ελλάδα ήταν σε ζυγό τουρκικής κατοχής έπρεπε όλα να γίνονται κρυφά εξ΄αιτίας του μίσους και της άγνοιας του τούρκου δυνάστη.
Από αυτή την άποψη μπορούμε να πούμε ότι σε πολλές ιστορικές περιόδους υπήρξαν κρυφές προσπάθειες μετάδοσης παιδείας και άλλων μηνυμάτων διότι κάποιοι φοβόντουσαν την εξουσία κάποιων.Μαθαίνουμε ότι οι Πυθαγόρειοι ζούσαν σε καθεστώς κρυψίνοιας φοβούμενοι την ανθρώπινη άγνοια.Δεν υπήρχε διάταγμα εναντίον τους.Όμως η κρυφή ζωή τους τους προστάτευε από την άγνοια του κόσμου.Διαβάζουμε ότι οι μαθητές του Ιησού μετά το Πάθος κρυφά μαζεύονταν εξ αιτίας του «φόβου των Ιουδαίων».Επίσημα δεν υπήρχε κάτι εναντίον τους,αλλά ζώντας αυτοί την εποχή τους ήξεραν τους κινδύνους.Αλοίμονο εάν εμείς πούμε ότι δεν υπήρχε κάτι εναντίον τους άρα λένε ψέμματα.Αυτά που ξέρουν οι άνθρωποι για την εποχή τους δεν τα ξέρουν οι επόμενοι  κάτοικοι αυτού του πλανήτη.

ΑΜΕΣΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ.



Αφορμή για τις γραμμές που θα ακολουθήσουν στάθηκε ένα δημοσίευμα σε θρησκευτικό περιοδικό στο οποίο είμαι συνδρομητής.Τελικά το πάζλ της αλήθειας εμφανίζεται αν κάποιος ερευνά τα κομμάτια της σε πολλά και διαφορετικά μέρη.Αναφέρει λοιπόν το δημοσίευμα « Ύστερα από τους μακρούς ηρωϊκούς και μαρτυρικούς αγώνες του,με διώξεις και εξορίες  ο αλύγιστος πρόμαχος της ελευθερίας ,συγγραφεύς του «Αρχιπελάγους Γκουλάγκ»,Αλεξάντερ Σολζενίτσιν,τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο «για την προσφορά του στον ανθρωπισμό».Η απονομή των βραβείων έγινε σε πανηγυρικό κλίμα ,με την ευκαιρία της εθνικής εορτής της 12ης Ιουνίου που συμβολίζει σήμερα την ανάδυση ενός ισχυρού ρωσικού κράτους από τα συντρίμμια της ΕΣΣΔ».
Πολλά και χρήσιμα τα συμπεράσματα που εξάγονται από το παραπάνω δημοσίευμα.Θα μπορούσαμε να τα ταξινομήσουμε ως ακολούθως:Κατ΄αρχήν είναι δείγμα μεγάλης αρετής η προσωπική αντίσταση του ξεχωριστού  προσώπου ενάντια σε ό,τι θεωρεί καταστρεπτικό για τα ιερά και τα  όσια  του ανθρωπίνου πολιτισμού και των ανθρωπίνων κατακτήσεων.Το παράδειγμα του Σολζενίτσιν φωτίζει την αιώνια ανάγκη αντίστασης στο πάσης φύσεως κακό.Πώς ορίζεται το κακό;Κακό είναι ό,τι αντιστρατεύεται την πορεία του ανθρώπου προς την πραγματική ευτυχία,προς ένα πολιτισμό λόγου ,πράξης και ελευθερίας.Η μαρξική συστημική εφαρμογή  υιοθετώντας τις πρακτικές του πιο σκληρού θεοκρατικού κράτους εμφανίσθηκε στα μάτια του βραβευμένου αγωνιστή ως η προσωποποίηση της  πνευματικής σκλαβιάς,η πραγμάτωση του βιασμού του δικαιώματος της ελευθερίας λόγου ,σκέψης και πράξης.Βέβαια το μήνυμα έχει διαχρονικό χαρακτήρα μέσα από την αδήριτη ανάγκη που κληρονομείται σε όλους μας και μας ωθεί σε μορφές  αντίστασης σε ό,τι περιορίζει το δικαίωμα της ελευθερίας σκέψης και έκφρασης.
Όμως η σκέψη μας θα μπορούσε να προχωρήσει ακόμη πιο μακριά και να διατυπώσει τη θέση ότι ο υλισμός-έκφραση του οποίου είναι ο επιστημονικός σοσιαλισμός –(μαρξικό σύστημα)-  και οι θεωρίες του, δεν αντιπροσωπεύουν κάποια θέση στον πολιτισμό του αύριο,σε ένα πολιτισμό που θα πρέπει μέσα από την πίστη του ανθρώπου σε πνευματικά ανώτερες καταστάσεις να μαζέψει τα σπασμένα κομμάτια της πνευματικής εικόνας του ανθρώπου και να τον οδηγήσει σε μία ανώτερη μορφή ζωής.

Ισοκράτους,Έλληνες εισίν….



Ο ρητορικός λόγος του Ισοκράτους «Πανηγυρικός»είναι αναπόσπαστο μέρος της Ελληνικής φιλοσοφικής  παράδοσης που άρχισε με την προσωκρατική φιλοσοφία , ειδικότερα με τον Παρμενίδη και τον Ηράκλειτο και αφορά τη Γιγαντομαχία ανάμεσα στο Είναι και στο Φαίνεσθαι.Ο λόγος αυτός του Ισοκράτους αναφέρεται μόνο σε  Έλληνες,είναι γελοίο να ισχυριζόμασθε κάτι άλλο,και μέσα από την περίφημη φράση  «τοσούτον δε απολέλοιπεν η πόλις ημών περί το φρονείν και λέγειν τους άλλους ανθρώπους , ώσθ΄οι ταύτης μαθηταί των άλλων διδάσκαλοι γεγόνασιν ,και το των Ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι του γένους αλλά της διανοίας δοκείν είναι ,και μάλλον Έλληνας καλείσθαι τους της παιδεύσεως της ημετέρας ή τους της κοινής φύσεως μετέχοντας»ο Έλλην ρήτωρ υπερηφανεύεται ότι οι Έλληνες κατέκτησαν το Είναι και ξέφυγαν από το απλό φαίνεσθαι.Κατέκτησαν την επαφή με την κοινή εσωτερικότητα του Αγαθού που διακήρυξαν μεγάλοι φιλόσοφοι και θεολόγοι,ξεπερνώντας εξωτερικούς και επιφανειακούς διαχωρισμούς –γένους,πόλεως,οικονομικής κατάστασης κ.λ.π.Η φράση αυτή του Ισοκράτη είναι μία διαφήμιση για τους Έλληνες του 4ου αι.της 85ης περίπου Ολυμπιάδος ,ότι ως έθνος Είναι και δεν υπόκεινται πλέον σε ένα καταστροφικό για αυτούς γίγνεσθαι.Μέσα από την Ελληνική παιδεία η Ελλάδα προσδιορίσθηκε σε σχέση με την εσωτερική οδό που οδηγεί στο Αγαθό άρα μπορεί ως ένα να οραματισθεί και να πράξει το Πανελλήνιο αγαθό.Το Πανελλήνιο αγαθό που εξάγεται από την μυητική αυτή φράση και από τον μυητικό αυτό λόγο του Ισοκράτους είναι ότι οι Έλληνες πλέον Είναι.Αν θυμηθούμε τον Παρμενίδη θα ορίσουμε αυτό το Είναι ως ταύτιση της Ελληνικής σκέψης όλων των Ελλήνων και των πράξεών τους.Πλέον σύμφωνα με τον Ισοκράτη όλοι οι Έλληνες μπορούν από κοινού να μετουσιώσουν σε πράξη όσα ιδανικά διά της παιδείας αιώνες κατασκεύαζαν και μετέφεραν από τους πατέρες προς τα τέκνα.
Είναι λοιπόν αστείο να υποστηρίξει κανείς ότι αυτό το Ελληνικό Είναι το χαρίζει ο Ισοκράτης στους βαρβάρους.Παρακάτω θα δούμε ότι όλος ο λόγος είναι μία διαλεκτική ανάμεσα στους Έλληνες και στους απεχθείς βαρβάρους.Ο σκοπός του Ισοκράτους είναι σαφής.Οι Έλληνες τώρα Είναι,δηλαδή ενώθηκαν με την κοινή αρχή του Αγαθού-αρετές,ενδελέχεια,ανώτερη προσωπικότητα-άρα έχοντας κοινή αρχή είναι δυνατόν να έχουν κοινό τέλος σκοπό.Οι εξωτερικές διαφορές τάξεων και φυλετικών ομάδων εξέλιπον πλέον.Δεν είναι μακριά η ώρα όπου ο Αριστοτέλης προχωρεί από τις κοινωνικές υποομάδες στη θέσπιση της ενδελεχούς κοινωνίας.Οι Έλληνες απέναντι στην κοινή εσωτερικότητα βρίσκουν την κοινή οδό και προχωρούν προς την Πλατωνική οδό ανάβασης προς το κοινό αγαθό.
Η έννοια της Ελληνικής παιδείας δικαιολογεί ότι ο Ισοκράτης είναι σίγουρος ότι όλα αυτά υπάρχουν στο μυαλό των Ελλήνων;

Η μία και συνεχής φύση της Ελληνικής γλώσσας.




Tίποτα μέσα στο σύμπαν,στη φύση και στον κόσμο δεν είναι ασυνεχές.Ειδικότερα μετά την «Αρχαιολογία της γνώσης»του Φουκώ μπορούμε να υποστηρίξουμε με πρωτόγνωρη θέρμη τη θεωρία των συγκοινωνούντων δοχείων για θεωρίες,δημιουργίες,αξίες και συστήματα.Όλα έχουν σχέση μεταξύ τους διότι προέρχονται από αρχέγονες κοινές πηγές και καταλήγουν σε κοινές ενδελέχειες.Είναι εύκολα κατανοητό εξάλλου  να συμφωνήσουμε στο ότι η πρόοδος και το νέο στηρίζονται και βασίζονται σε παλαιότερες μορφές οι οποίες σταδιακά αποκτούν νέο περιεχόμενο μέσα από την απόρροια νέων δυνάμεων και ενεργειών σε πολλούς και διαφόρους τομείς.Και σε επίπεδο εννοιών και προσώπων και πραγμάτων.Μάλλον δεν θα μπορούσε να γίνει αλλοιώς εκτός και εάν πιστεύουμε ότι ο άνθρωπος ο σημερινός δεν έχει καμμία σχέση με τον άνθρωπο του Νεάντερνταλ.Διαχωρίζοντας τα πεδία-σωματικό,ψυχικό και πνευματικό –θα λέγαμε ότι σε όλα αυτά είναι ο σημερινός μία συνέχεια εκείνου του προγόνου του.Περισσότερο θα υποστηρίζαμε ότι μακάρι και να ξέραμε όλες εκείνες τις δυνάμεις που συνδέουν τις παραμέτρους –ανθρώπους και θεωρίες-μεταξύ τους ,παρά εύκολα να υποστηρίζουμε ότι μερικά πράγματα χάνουν τη συνέχειά τους στο χρόνο.
Εάν για ένα πράγμα θα ήταν  και μόνο σημαντικός ο Έγελος αυτό θα ήταν ο διαχωρισμός και ο τρόπος που τον επιτυγχάνει στη «Φαινομενολογία του Πνεύματος»ανάμεσα στην εσωτερικότητα και εξωτερικότητα.Θα λέγαμε όλα γύρω μας από τα θεμελιώδη μεγέθη του κόσμου έως τις πιο απλές δημιουργίες και θεσμούς επικοινωνούν διαχρονικά μέσα από τη δύναμη της εξωτερικότητας και της εσωτερικότητας.Το απόλυτο πνεύμα εσωτερικοποιείται στη φύση και αυτή εξωτερικοποιείται μέσα από το Διαφωτισμό στο νέο άνθρωπο.Με αυτό τον τρόπο οι πολιτισμοί του μακρινού παρελθόντος επικοινωνούν με τους πολιτισμούς του σήμερα.
Αναλογικά-ας εισέλθουμε για λίγο στην προβληματική του Χιούμ-ας ασχοληθούμε ακροθιγώς με το πρόβλημα της προσωπικής ταυτότητας.Ας προσπαθήσουμε να το δούμε ποικιλοτρόπως μέσα από διάφορα πρίσματα.Ο άνθρωπος που τώρα είναι 90 ετών είναι ο ίδιος με τον ίδιο άνθρωπο όταν ήταν βρέφος.Αναλογικά πάλι γιατί η Ελληνική γλώσσα του 2010 να είναι η ίδια με αυτή του 500 π.Χ.Αν ανατρέξουμε στο παραπάνω αναφερθέν ζεύγος εσωτερικότητας και εξωτερικότητας η απάντηση δείχνει απλή και θετική.Ο άνθρωπος είναι ο ίδιος ,αλλά και η γλώσσα είναι η ίδια.Το ερώτημα είναι γιατί;

Ο υπέροχος κ.Τράμπ ή η μετεξέλιξη του ψυχρού πολέμου.


Ποιος άραγε περίμενε την εκλογή του «ρατσιστή, ακροδεξιού,φασίστα, σεξιστή»κ.Τράμπ; Φαντάζομαι ότι κάποιοι που διέθεταν νού και γνώση και διάβασαν σωστά τα μηνύματα τα πολλαπλά των καιρών μας ίσως το ανέμεναν. Σε κάθε περίπτωση και επειδή η ιστορία διέπεται από νόμους, αφ΄ής στιγμής είναι ανθρώπινο δημιούργημα, θα πρέπει με κάποιο τρόπο να εξηγείται η νίκη αυτή του ρεπουμπλικάνου υποψηφίου. Εξαρτάται βέβαια από ποιο πρίσμα αντικρύζει και εξετάζει κανείς τα δεδομένα και τα πεπραγμένα.
Εάν λοιπόν  κάποιος  τα εξετάζει από το πρίσμα των Μ.Μ.Ε ο κ.Τράμπ ήταν η γροθιά στο αμερικανικό κατεστημένο. Ίσως ήταν η πολιτειακή δυναμική της κάθε δημοκρατίας να εναλλάσσει τις πολιτικές δυνάμεις εναλλάξ στην εξουσία.Μετά τις δύο θητείες του κ.Ομπάμα ήταν καιρός για μία «αλλαγή».Εξάλλου αρκετή ρητορική του νέου προέδρου των αμερικανών στηρίχθηκε στο ότι χτυπήθηκε η διαφθορά, τα καθεστηκότα  κακά, γενικά τα κακώς κείμενα.
Η επιφανειακότητα των Μ.Μ.Ε και γενικά του εντύπου και του ηλεκτρονικού τύπου μάλλον ξεπερνά αβρόχοις ποσί το όλο θέμα. Κάποιος όμως κακόπιστος, ίσως καχύποπτος, ο οποίος θα πίστευε και σε θεωρίες συνωμοσίας, αλλά κυρίως θα αποδεχόταν ότι ο κόσμος κυβερνάται από αυτή την ομάδα που ο Σμίθ ονόμασε «αόρατος  χείρ» αυτός ο παρατηρητής της ιστορικής σημερινής πραγματικότητος θα διετύπωνε  και κάποια άλλα συμπεράσματα. Παρατηρώντας ψυχρά τα γεγονότα όπως αυτά εξελίχθηκαν από το τέλος του Β΄Παγκοσμίου πολέμου και έπειτα.
Το σημαντικότερο «δώρο» του Α΄Παγκοσμίου πολέμου-ή τουλάχιστον ένα από αυτά- ήταν η διάλυση των  αυτοκρατοριών. Ας θυμηθούμε το τέλος των οθωμανών και της αυστροουγγαρίας. Κράτη νέα ξεπήδησαν στη θέση των αυτοκρατοριών αυτών, δίδοντας νέα δυναμική στις έννοιες του κράτους και του έθνους. Σε κάθε όμως περίπτωση ο βιομηχανικός τρόπος παραγωγής ήθελε πρώτες ύλες, ανοικτές αγορές, χρήμα και παγκόσμια κινητικότητα των προϊόντων. Οι νικητές του Β΄Παγκοσμίου πολέμου εκπροσωπούσαν δύο διαφορετικές ιδεολογίες. Οι αμερικανοί διαφοροποιήθηκαν πλήρως από τους σοβιετικούς και σε αυτή τη δυαλιστική διαφωνία βοηθήθηκαν από τις διαφορετικές ιδεολογίες που εκπροσωπούσαν. Οι πρώτοι εκπροσωπούσαν την αστική κεφαλαιοκρατική ανάπτυξη ενώ οι δεύτεροι την επιστημονική σοσιαλιστική θεωρία του Μάρξ.Οι πρώτοι εκπροσωπούσαν τους αστούς ενώ οι δεύτεροι την προλεταριακή τάξη.

Η επαναξιολόγηση της έννοιας του πολιτισμού στις απαρχές του 21ου αι.




Η Λέσβος είναι ένα θαυμαστό πολιτιστικό κομμάτι του  μωσαϊκού που ακούει στο όνομα Ελληνικός πολιτισμός.Ο πολιτισμός ως σύνολο πνευματικών και ψυχικών αλλά και υλικών δημιουργημάτων χαρακτηρίζει διαχρονικά τον τόπο και τους  ανθρώπους που τον γέννησαν,τον αύξησαν και τον κατέστησαν αιτία πνευματικής και αξιολογικής ανάπτυξης  αυτού του   τόπου και των ανθρώπων.
Ό ποιητής (Όμηρος)δεν ξεχνά τη Λέσβο.Στη μυθική Βρίσα ,η οποία σχετίζεται με τον μυθικό ιδρυτή της Λέσβου Μάκαρα,αναφέρεται η παράδοση για την Ομηρική ηρωίδα Βρισηίδα την «ικέλη χρυσέη Αφροδίτη».Το πανέμορφο αυτό αέθλιο μήλον ανάμεσα στον Αχιλλέα και στον Αγαμέμνονα.Κατά την παράδοση η Βρισηίδα γεννήθηκε στη Βρίσα και ήταν κόρη του ιερέα του Απόλλωνα Βρισέα.
Ο Πιττακός ο Μυτιληναίος διαφημίζει τη Λέσβο ων ένας από τους επτά σοφούς.Τι σημαίνει ένας εκ των επτά σοφών;Σημαίνει ότι ο άνθρωπος αυτός ως σοφός κατάλαβε και διατύπωσε γνωστικές και ηθικές αρχές αλλά και συμπαντικούς νόμους που είχαν καθολική και απόλυτη ισχύ πάνω στην ανθρώπινη ζωή. «Χαλεπόν εσθλόν έμμεναι», «γίγνωσκε καιρόν»,είναι μερικά από τα αποφθέγματά του τα οποία έχουν αιώνια και καθολική ισχύ πάνω στην ανθρώπινη ηθική προσωπικότητα.
Ας προχωρήσουμε προς τη μεγάλη ποιήτρια,την υμνωδό της Αφροδίτης,τη Σαπφώ.Στην προσπάθεια η επική ποίηση των αρίστων να μεταλλαχθεί στην ποίηση των πολλών τα συναισθήματα γυμνά βγαίνουν μέσα από τα λυρικά ποιήματα,αλλά παραμένουν σε μία διαλεκτική σχέση ανάμεσα στη θεά Αφροδίτη και στην ανθρώπινη ψυχή(Σαπφώ).Δεν έχει καμμία σημασία η διαστροφή που υπέστη η ποίηση της Σαπφούς από αδαείς,οι οποίοι σύνδεσαν άσχετα πράγματα μεταξύ τους.Το υπαρξιακό βήμα που επιτυγχάνει η Σαπφώ είναι τεράστιο.Ο άνθρωπος δεν φοβείται συναισθηματικά να αντικρίσει τον Όλυμπο ,πέρα από το νού του.Η συναισθηματική αυτή επαφή απελευθερώνει τον άνθρωπο και σαν σκέψη και σαν βίωμα,κάτι που αποδεικνύει και η ευημερούσα Ιωνική πολιτεία.
Το παρακάτω απόσπασμα από τη Σαπφώ θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως ένας απόκρυφος διάλογος της ανθρώπινης ψυχής με τη θεά του έρωτα-ο έρωτας νοείται υπό την έννοια της αποκατάστασης του Εμπεδοκλείου όλου. «Να΄σαι ευτυχισμένη ,πήγαινε,άλλωστε τίποτε δεν διαρκεί/να θυμάσαι όμως πάντα πόσο σε αγάπησα/κρατιόμασταν χέρι χέρι μέσα στη νύχτα που ευωδίαζε/πηγαίναμε στην πηγή τριγυρίζαμε στους λόγγους/κι έφτιαχνα για το λαιμό σου γιρλάντες μεθυστικές».

Οι καταβολές της ύπαρξης.




Ακόμα και στον 21ο αι,τον αιώνα της τεχνολογικής υπέραυτάρκειας,τον αιώνα της εξωτερικής ευδαιμονίας,ανικανοποίητο και αναπάντητο  προβάλλει το ερώτημα εάν «υπάρχουμε»,εάν είμαστε «υπάρξεις».Δυστυχώς το επιβληθέν υλικό staus quo δημιουργεί συνεχώς το πρότυπο της καθαρά εξωτερικής ύπαρξης η οποία εκτείνεται στα πλαίσια της φυσικής εμμένειας και της ανθρώπινης βιωματικότητας χωρίς ίχνος υπερβατικού στοιχείου και ουσίωσης.
Δυστυχώς βιώνουμε τις τελευταίες στιγμές του αιώνα των φώτων,ή πολύ απλά του Διαφωτισμού,ενός κινήματος τη σημασία του οποίου τώρα μπορούμε καλύτερα από κάθε άλλη φορά να εκτιμήσουμε-μέσα από ένα καθαρά φιλοσοφικό πρίσμα.Τώρα επίσης βιώνουμε παράλληλα και το τέλος του ταξιδιού της ύπαρξης από την θεϊστική αγκαλιά του Κίρκεγγωρ έως τον νιχιλισμό του Σάρτρ.Η νωχέλεια της τεχνολογίας δεν θα διαρκέσει πολύ.Η ύπαρξη πρέπει να προσανατολισθεί σε ένα νέο οντολογικό ταξίδι το οποίο πλησιάζει και ζητεί εθελοντές.
Ας δούμε την λέξη «ύπαρξη»αφού πρώτα την τοποθετήσουμε μέσα σε ένα καθαρά ιστορικό πλαίσιο.Η μυθολογία παρέχει το θείο δώρο της ύπαρξης σε όλες ανεξαιρέτως τις οντότητες.Υπάρχουν και οι Γίγαντες και οι Τιτάνες,όσο υπάρχουν οι 12 θεοί και οι ημίθεοι.Υπάρχουν όχι μόνον πρόσωπα και πράγματα αλλά και δυνάμεις και ενέργειες που μας προκαλούν εντύπωση διότι καλύπτουν κάθε κενό μέσα στο μυθολογικό πίνακα.Όλα γίγνονται όλα,η Νιόβη μεταμορφώνεται σε πουλί,ο Ωρίωνας σε αστερισμό κ.ο.κ.Υπάρχει μία αέναη και αΐδια κατάσταση στην μυθολογία σε τέτοιο βαθμό που όλα επιτρέπονται και όλα είναι εφικτά.Υπάρχει μία καταπληκτική ταύτιση σκέψης και πράξης,είμαι και γίγνομαι,ύλης και πνεύματος.
Άρα πώς θα μπορούσαμε να ορίσουμε την μυθολογική ύπαρξη.Η ύπαρξη στη μυθολογία είναι η ταύτιση όλων των δυνάμεων και ενεργειών σε ποικίλες μορφές και περιεχόμενα.Είναι η στιγμή και η διάρκεια μαζί,είναι όλα τα σχήματα και τα σημαινόμενα ταυτόχρονα.Ο Δίας ως ύπαρξη σημαίνει την απόλυτη ικανότητα της ήδη υπάρχουσας ζωϊκής δύναμης να είναι εν στιγμή τα πάντα και να γίγνεται εν διαρκεία επίσης τα πάντα.Υπάρχει μία θαυμαστή ταύτιση του θέλω και μπορώ.Η μυθολογική ύπαρξη ταυτίζει την ουσία με την ύπαρξή της.
Τα Ομηρικά έπη προωθώντας τη δομή ενός καινούργιου κόσμου,ο οποίος ως «πραγματικότητα»εκμαιεύεται από τον μυθολογικό αντίστοιχο,γεννούν το Είναι μιάς επομένης ύπαρξης.Ο Αχιλλέας και ο Έκτορας αποκτούν σταθερή χαρακτηρολογική ουσία μέσα από ένα στερεό Είναι.Πλέον οι ομηρικοί ήρωες είναι ,και επειδή υπάρχει το σπάσιμο του υποκειμένου σε είναι και φαίνεσθαι θα πρέπει οι ήρωες να αποδεικνύουν  ότι Είναι.Η ομηρική ύπαρξη είναι κάτι το νέο.Χάνει την μυθολογική καθευατότητα της στιγμής και υποβιβάζεται στο ζεύγος αποδεικνύω-είμαι,αποκτώ την ουσία της δύναμης άρα υπό-άρχομαι από αυτή τη δύναμη(του αγαθού και της ανδρείας και της αρετής),γίγνομαι δηλαδή ύπαρξη.

Η ιδανική Πλατωνική Πολιτεία.



Στο περίφημο σύγγραμμά του «Πολιτεία»ο θεμελιωτής  της αρχαίας έλλογης ελληνικής φιλοσοφίας  Πλάτων,εγκαθιδρύει ένα μοναδικό πολιτειακό σύστημα το οποίο είναι διαχρονικό διότι στηρίζεται στο ένα Αγαθό του Ωραίου καθώς και στις τέσσαρες αρετές που πηγάζουν από αυτό.Στη δικαιοσύνη-ως εσώτερη ανθρώπινη ισορροπία μεταξύ σώματος και πνεύματος-στη σοφία για το νού,στη σωφροσύνη για το σώμα και στην ανδρεία για την ψυχή.
Ο τρόπος θεμελίωσης της Πλατωνικής Πολιτείας αποτελεί τη μόνη λύση στο σημερινό χάος της δήθεν οικουμενικής κοινωνίας,είναι ένα αιώνιο σύμβολο για το πώς οι άνθρωποι θα ενωθούν παράγοντας μέσα από τα «κνίσματα»(κομμάτια)της σωματικής τους ύπαρξης τον ένα και πραγματικό εαυτό τους ο οποίος είναι πραγματική μίμηση αγαθού.Επίσης ο διάλογος αυτός διαβαθμίζει σωστά την ανθρώπινη ύπαρξη βάσει της αρετής και των προσόντων που ο καθένας κατέχει καθώς και βάσει της οντικής αποστολής που ο καθένας υπηρετεί,ώστε οι φιλόσοφοι –βασιλείς να καθοδηγούν την πορεία των ανθρώπων προς το φώς του  σπηλαίου και όχι οι αδαείς θαυματοποιοί οι οποίο διατελούν-χωρίς να το γνωρίζουν- σε πλήρη άγνοια.
H Πολιτεία μεταφέρει όλη τη σοφία του σύμπαντος στην ανθρώπινη κοινωνία.Όπως Ο Θεός δημιουργεί τη φύση και μέσα από αυτή τον άνθρωπο,όπως ο ήλιος δίνει ζωή στο ύδωρ και αυτό ζωοποιεί τη γή,τοιουτοτρόπως ο ανθρώπινος νούς μέσα από την ψυχή μπορεί να φθάσει σε ένα ανώτερο τρόπο βιώματος.Η ανθρώπινη κοινωνία αποτελείται από ανθρώπους οι οποίοι ανακαλύπτουν το ρόλο τους μέσα από τη μέθεξη της αρετής.Κάποιοι ομοιάζουν στον ήλιο προκειμένου να φωτίζουν την πόλη στο δρόμο προς το αγαθό-φιλόσοφοι βασιλείς-κάποιοι έχουν σαν το ύδωρ ψυχική δύναμη και αυτογνωσία ώστε να φυλάττουν και να αυξάνουν τα κεκτημένα -φύλακες επίκουροι-και υπάρχουν και οι πολίτες που σαν τη γη παράγουν σταθερό έργο που συντηρεί την κοινωνία-δημιουργοί.

Η βία φέρει την βία;(αναφορά στο μεγάλο κόλπο της εξουσίας).



Αναμφίβολα το θυμοειδές του ανθρώπου επαναστατεί όταν νοιώθει την τεράστια αδικία της κλοπής του μόχθου του,των ονείρων του ,εν κατακλειδι του δικαιώματός του για μία καλύτερη ζωή γι αυτόν και τους αγαπημένους του.Ζώντας σε μία πολιτεία που υποτίθεται ότι ο ένας εμπιστεύεται τον άλλο και όλοι μαζί τους εκλεγμένους πατέρες του κράτους φαίνεται αδιανόητο η αναγγελία μέτρων που θέτουν τους σύγχρονους πολίτες σε τόσες πολλές και δύσκολες καταστάσεις.
Εδώ λοιπόν αρχίζει το μεγάλο κόλπο (grosso mondo)της επίσημης εξουσίας η οποία σε αυτό το κόλπο χρησιμοποιεί ανεπίσημα μέσα,βγαλμένα μέσα από την ηγεσιολογία του Μακιαβέλι και του Χόμπς.Η εξουσία έχει ειδικώς εντρυφήσει στο να γεμίζει με οργή και τελικά να ελέγχει το θυμοειδές των εξεγερμένων μαζών,προσέχοντας ώστε ποτέ να μην γεμίσει αντίστοιχα το λογιστικό των ανθρώπων με την πραγματική πολιτική γνώση.Ο εξουσιαστικός αυτός αντιπερισπασμός είναι πολυεπίπεδος,ύπουλος ,χρησιμοποιεί πολλούς σε πολλά πόστα και θα μπορούσε να περιγραφεί από την παρακάτω εικόνα.
Κάποιος στρατός θέλει να περάσει από κάποια γέφυρα.Η γέφυρα φυλάσσεται καλά.Την ώρα που ο στρατός παρελαύνει προς την γέφυρα οι φρουροί της γέφυρας δέχονται επίθεση από αστάθμητο αντίπαλο.Ο αντίπαλος στρατός περνάει άνετα τη γέφυρα.Όλοι δεχόμαστε επίθεση στην τσέπη μας άρα στην καθημερινότητά μας.Εκεί στρέφουμε την οργή μας και πάνω από την γέφυρα του Ελληνικού έθνους παρελαύνει η δημιουργία του παγκόσμιου κράτους και του παγκόσμιου νομίσματος(η οποία ανηγγέλθη από τον πρωθυπουργό της Ελλάδας).Διότι η Ελλάδα όταν έχασε τη δραχμούλα και μπήκε στο ευρώ συγχρόνως εισήλθε στο πειραματικό εργαστήρι των παραγόντων που οικονομικά κυβερνούν την υφήλιο.Το πείραμα πέτυχε.Μία χώρα μπορεί ως μετοχή να χωρέσει στα συρτάρια των κερδοσκόπων,οι οποίοι όμως είναι απεσταλμένοι πολιτικών με συγκεκριμένα σχέδια.Και το ντόμινο προς την τελική διεκπεραίωση του παγκοσμίου status quo αρχίζει.

H πρόσφατη ανάρτηση.

H αναμφισβήτητη ύπαρξη του κρυφού σχολείου (εξαιρετικότατο από Αντίβαρο) ( Πατήσθε στο σύνδεσμο).

Δημοφιλείς αναρτήσεις.